Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

WPEK
E-mail Facebook

Animacja kultury - kształcenie i działanie. W procesie.
(fr.) Podstawowym celem inicjatorów specjalizacji – Andrzeja Mencwela, Leszka Kolankiewicza i Grzegorza Godlewskiego wraz z zespołem Katedry Kultury Polskiej – było wprowadzenie w kształcenie uniwersyteckie wymiaru praktycznego. Zajęcia z wiedzy o kulturze, które stały się podstawą do powołania na UW (już w Instytucie Kultury Polskiej) studiów kulturoznawczych, dawały zaplecze teoretyczne oparte na perspektywie antropologicznej. Przedmiotem namysłu był tu człowiek w kulturze: w niej zakorzeniony i współtworzący ją; działania artystyczne pozostawały tylko jedną z form praktyk kulturowych, o tyle być może początkowo uprzywilejowaną badawczo, że wysoce usymbolizowaną i, by tak rzec, podręczną: to badaniami działań i tekstów artystycznych zajmowano się przecież na polonistyce. Praktyka podejmowana w toku warsztatów – warsztatu krytyka, na przykład, czy warsztatu edukacji twórczej, ale też antropologii codzienności – mogła służyć po prostu do lepszego zrozumienia dzieł, ale przede wszystkim miała prowadzić do głębszego rozumienia kultury jako całości, a dalej – przygotowywać do działania w kulturze.

Więcej w artykule: do pobrania w prawej kolumnie