Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

WPEK
Newsletter E-mail Facebook

Rozmowa z Marią Rauch
Akademia Małego Architekta
Z Marią Rauch, laureatką nagrody III Warszawskiej Giełdy Programów Edukacji Kulturalnej - za projekt "Akademia Małego Architekta w BUW", rozmawia Katarzyna Maldis.

Katarzyna Maldis: Przede wszystkim gratuluję nagrody, którą otrzymała Pani podczas Warszawskiej Giełdy Programów Edukacji Kulturalnej za projekt „Akademia Małego Architekta w BUW”.

Maria Rauch: Dziękuję. Nagroda przyznana została dla mnie jako autorki projektu oraz dla Centrum Łowicka jako organizatora warsztatów. Obecnie przygoda z Akademią Małego Architekta przyjęła formę stałych, cotygodniowych zajęć w siedzibie organizatora. Cykl nagrodzonych warsztatów był jednak naszym pierwszym wspólnym działaniem, przez co nagroda jest dla nas wyjątkowym wyróżnieniem. Był to również debiut, jeśli chodzi o moją współpracę z Dorotą Katner i Iwoną Całą. Dorota Katner jest kuratorem wystawy „Plany na Przyszłość” i to głównie dzięki jej entuzjazmowi udało się przeprowadzić te pierwsze warsztaty w Bibliotece Uniwersyteckiej. Z Iwoną Całą od tamtych warsztatów działamy wspólnie w zakresie edukacji architektonicznej dzieci i młodzieży. W projekcie brało udział wielu artystów, architektów, projektantów i pedagogów, których wkład w projekt jest nieoceniony. Każdy zaangażował się z przekonaniem, że robimy coś wartościowego, za co im bardzo dziękuję!

Skąd pomysł na warsztaty architektoniczne dla dzieci – to dość nietypowy pomysł, architektura kojarzy nam się z poważnym zajęciem, co najmniej dla młodzieży, a nie dzieci?

Wyszłam z założenia, że dzieci są odbiorcą architektury na takich samych prawach, jak inne grupy wiekowe. Żyją w mieście, poruszają się i są użytkownikami architektury w takim samym stopniu jak młodzież, dorośli czy seniorzy. Warsztaty przeprowadzone zostały w odpowiedniej przestrzeni, bo na wystawie architektonicznej. To była już 17. edycja „Planów na Przyszłość” – wystawy, która jak Pani słusznie wspomniała, przeznaczona była głównie dla odbiorców dorosłych. Może dlatego wspólnie z organizatorami postanowiliśmy to zmienić.

Efekt warsztatów był taki, że to dzieci zaczęły oprowadzać rodziców po wystawie, pokazywać im plansze z projektami i opowiadać, na czym polega tworzenie modeli architektonicznych...

Jakie umiejętności są rozwijane podczas takich warsztatów?

AMA rozwija u dzieci zainteresowanie otaczającym nas światem, tym naturalnym i zabudowanym, kieruje uwagę dzieci na otaczającą je przestrzeń i na fakt, jak w prosty sposób możemy na nią wpływać i o nią dbać.

Każdy warsztat przypomina prawdziwe architektoniczne projektowanie: od pomysłu, przez szukanie inspiracji, dyskusję i prezentacje projektów do realizacji – w tym przypadku budowania modeli architektonicznych.

Wspólne projektowanie uczy pracy w grupie. Każde z dzieci ma możliwość rozwijania własnych umiejętności komunikacyjnych, wyrażania opinii i prezentacji. Dzieci mają okazję do dyskusji, sporu i dochodzenia do wspólnych rozwiązań. Zajęcia kończą się prezentacją projektów – dzięki temu uczą się mówić o swoich pomysłach, jak również słuchać innych.

Posługujemy się materiałami naturalnymi, stawiając na proste techniki – to uczy szacunku do środowiska naturalnego i ekologicznego myślenia.

Kto prowadzi warsztaty? I na czym one polegają?

Warsztaty prowadzone są przez architektów. Wspólnie z Iwoną Całą opracowujemy scenariusze poszczególnych zajęć, jak również tematykę całego cyklu miesięcznego. Wspierają nas w tym – w zależności od poruszanego tematu – inni architekci, nauczyciele, pedagodzy, zaproszeni goście, eksperci z dziedzin sztuki, ekologii, inżynierii.

Uczestnicy warsztatów stopniowo poznają pojęcia, reguły i tajniki dobrych przestrzeni, co jest warunkiem udanej zabawy w projektowanie. Udział w cyklu miesięcznym daje możliwość zapoznania się z określonym zagadnieniem – innym w każdym miesiącu. A w całym cyklu rocznym, systematycznej nauki zagadnień związanych z projektowaniem oraz utrwalania zdobytych umiejętności. Dzięki temu na każdych kolejnych zajęciach uczestnicy wykazują się coraz szerszą wiedzą, zdolnościami manualnymi i kreatywnością.

Czy dużo osób zgłasza się na zajęcia? Jak można zapisać dziecko do Akademii Małego Architekta?

Zainteresowanie jest duże. Obecnie zajęcia odbywają się w dwóch grupach. Ta druga powstała na wyraźną prośbę dzieci, które regularnie uczęszczają na zajęcia i pragną kontynuować zabawę z architekturą w formie – jak same mówią – „zaawansowanej”.

Zapisy do Akademii Małego Architekta prowadzi organizator warsztatów – Centrum Kultury Łowicka.

Czy wydarzyła się podczas warsztatów jakaś zabawna sytuacja, czy jakiś uczestnik/-czka szczególnie zapadł/-a Pani w pamięć?

Cała masa...Dzieci są prawdziwymi wizjonerami i potrafią zaprojektować domy, mosty, maszyny, których jeszcze nie wynaleziono. Każde zajęcia to istna rewolucja w dziedzinie projektowania! Ktoś zaprojektuje i wykona maszynę do wyprostowywania kartek w starych książkach, ktoś inny dom z otwieranym dachem lub pojazd z napędem na dobre słowa...

Czy z dzieci uczestniczących w warsztatach wyrosną architekci…?

Pewnie z niektórych tak. Z innych wyrosną artyści, poeci, matematycy, śpiewacy operowi, profesorowie nauk ścisłych lub może ogrodnicy z zamiłowaniem do roślin strączkowych…

Zabawa w projektowanie to nauka rozwiązywanie problemów w sposób kreatywny. Zarówno małemu jak i dużemu architektowi nie straszne są nowe wyzwania, a pozorne problemy stają się dla niego jedynie punktem wyjścia do ciekawych rozwiązań.

Jaką osobistą korzyść czerpie Pani z Akademii Małego Architekta?

Ja po prostu bardzo dużo się uczę od uczestników warsztatów i w związku z tym mam same korzyści! Dzieci uświadomiły mi, jak wiele wiedzą o architekturze – często instynktownie – a jednocześnie, jak niezrozumiałym językiem się posługujemy – my, architekci. Uczestnicy warsztatów zadają mnóstwo pytań. Dzięki pracy z nimi, nauczyłam się mówić prosto o architekturze.

Bardzo dziękuję za rozmowę i życzę dalszych sukcesów!

Dziękuję!