Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
Teatr Moralnego Niepokoju
 autor: Marcin Kostyra
autor: Marcin Kostyra
Teatr Moralnego Niepokoju, Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy Nr 4
autor: Marcin Kostyra


Opis projektu:

Teatr Moralnego Niepokoju zaczął działać w MOW nr 4 przy ul. Dolnej w styczniu 2013 r. Zrealizowany został wówczas spektakl pt. Żywi zamykają oczy zmarłym, zmarli otwierają oczy żywym – skład grupy stanowiły osoby chętne z całej placówki. Na początku 2014 roku w nowym składzie został zrealizowany kolejny projekt teatralny pt. Ania. Nowością było to, że w pracy nad tym spektaklem brała udział tylko jedna grupa wychowawcza, która od początku jest prowadzona metodą terapii przez sztukę, w której teatr stał się głównym narzędziem pracy wychowawczej. Aktorzy do grupy nie byli wybierani tylko na podstawie predyspozycji, występował każdy, bez znaczenia na efekt artystyczny, ważniejszy był efekt resocjalizacyjny.

Najtrudniejsze było zachęcanie do udziału w zajęciach. Słowo „teatr” odstraszało, ponieważ jak później sami chłopcy wyznali, część z nich nie wiedziała co to tak naprawdę jest. Chłopcy nie wierzyli w siebie, bali się że zapomną swoich ról, bali się reakcji otoczenia – należało wyrobić w nich poczucie sprawczości i dodać pewności siebie. Zatem wielkim wyzwaniem było rozwianie ich wątpliwości i pokazanie, że są zdolni do tego by być aktorem. Innym problemem, była nauka współpracy i odpowiedzialności za realizację wspólnego projektu.

Podczas zajęć młodzież poznawała warsztat aktorski, uczyła się poprawnej dykcji i wymowy, panowania nad stresem.

Premiera spektaklu okazała się najtrudniejsza dla wychowanków, odbyła się w MOW przed rodzicami, kolegami i nauczycielami.

Przedstawienie było później prezentowane na Ogólnopolskich Spotkaniach Małych Form Teatralnych, na Warszawskim Festiwalu Teatralnym Młodych ( III nagroda), w Miejskim Ośrodku Kultury w Wyszkowie, na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Artystycznych Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych KOWADŁO 2014 (III nagroda), na Studenckim Przeglądzie Teatralnym „Przystanek Bielany” 2014, podczas warsztatów etyczno-teatralnych w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym nr 2.

Resocjalizacja metodą teatru jest wspaniałym narzędziem uczącym ról społecznych, jest zarazem poligonem doświadczeń dla specyficznego aktora. Aktor ten gra nie tylko dla widza, gra przede wszystkim dla siebie. Nabywa wglądu w nieznaną sobie przestrzeń życia i patrzy na świat perspektywy drugiego człowieka. Często jest to człowiek, którą sam niegdyś mógł skrzywdzić. Wejście w rolę swojej ofiary pozwala młodemu człowiekowi lepiej uchwycić kryteria oceny dobra i zła i zmusza do zadania sobie pytania – „czy można żyć inaczej?”

Partnerzy:
Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy nr 2, Teatr Stara Prochownia SCEK, Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Wiatrak”, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Wyszkowie, Miejski Ośrodek Kultury w Wyszkowie, Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy Kuźni Raciborskiej, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Multimedia