Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2010 - II Nagroda - " Błękitny Express"
 Błękitny Express
Błękitny Express
Autorzy projektu:
Lena Rogowska / Stowarzyszenie Praktyków Kultury / Wawer
Termin realizacji: 2009 r.

Miejsce realizacji: Schronisko dla Nieletnich i Zakład Poprawczy Warszawa-Falenica, Stacja kolejowa Falenica

Adresaci: Dziewczęta z zakładu poprawczego w Falenicy

Liczba uczestników: około 30

Finansowanie:
MKiDN

Realizatorzy:
Lena Rogowska - animatorka kultury, trenerka antydyskryminacyjna, ,
Katarzyna Regulska - animatorka kultury,
Paulina Paga - animatorka kultury

Pierwszy krok, czyli od czego się zaczęło
W ramach projektu Ćmy i Kołysanki animatorki ze Stowarzyszenia Praktyków Kultury pracowały z dziewczętami z zakładu poprawczego w Falenicy. Uczyły je śpiewać kołysanki i inne tradycyjne pieśni. Projekt ten był pierwszym kontaktem stowarzyszenia z zakładem. Praca, pomimo pewnych trudności na początku, szła dobrze. Na koniec zorganizowano koncert w amfteatrze przyzakładowym. Po koncercie (po brawach, gratulacjach, uściskach i łzach wzruszenia) animatorki spytały dziewczyny z zakładu, czy dalej chcą z nimi pracować, czy mają szykować kolejny projekt. Dziewczyny powiedziały: „Tak! Koniecznie! Oczywiście! Tylko nie śpiewajmy już tych starych pieśni. Zróbmy hip-hop”. Animatorki nic nie wiedziały o hip-hopie i trochę wystraszyły się tego pomysłu. Postanowiły jednak zdać się na dziewczyny z zakładu, zaufać, że jest to dobry pomysł. Dodały też coś ze swojego świata - piosenki Ordonki i tanga z dwudziestolecia międzywojennego. I tak powstał pomysł na hip-hopowy musical oparty na tekstach Ordonki.

Cele:
- stworzenie możliwości czynnego uczestnictwa w kulturze osobom defaworyzowanym;
- stworzenie, za pomocą działań artystycznych, przestrzeni, w której uczestniczki projektu będą mogły zabrać głos „we własnej sprawie” - opowiedzieć o świecie ze swojego punktu widzenia;
- wpływ na kulturę hip-hopową w Polsce; pokazanie, że rap może być muzyką opowiadającą o rzeczach ważnych i przyczyniającą się do zmiany społecznej;
- przyczynienie się do przerwania procesu gettoizacji i stygmatyzacji wychowanek zakładu, jak
również ich resocjalizacja, aktywizacja i integracja społeczna; przeciwdziałanie przyjmowaniu postaw biernych i roszczeniowych;
- promowanie i rozwój innowacyjnych metod pracy animacyjnej i edukacji kulturalnej, w tym metody pracy rapem - atrakcyjnej dla młodych, rozwijającej słownictwo, rozbudzającej chęci do poznawania poezji.

Rezultaty:
Około 200 godzin warsztatów: tanga, piosenek z międzywojnia, tańca współczesnego, rapu. Odbyło się kilka pokazów musicalu m.in. na stacji kolejowej w Falenicy i w Teatrze Kamienica.
Dużo osób zainteresowało się sytuacją dziewczyn w zakładzie poprawczym, pojawiły się nowe fundacje i stowarzyszenia pracujące z dzieciakami z zakładów.

Oryginalność koncepcji
Połączenie dwóch światów - dwudziestolecia międzywojennego i kultury hip-hopu.

Umiejętności uczestników
- praca zespołowa, komunikacja;
- krytyczne czytanie i rozumienie tekstu;
- tańczenie tango;
- umiejętność rozpoznania elementów kultury dwudziestolecia międzywojennego (muzyka, stroje).

Co było najtrudniejsze?
Pamiętam tylko trudności techniczne: w przeddzień premiery okazało się, że na stacji kolejowej jednak nie ma prądu.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Że na pokaz przyjdzie tak dużo ludzi, że nie zmieszczą się w sali.

Co sprawiło nam największą radość?
Radość i entuzjazm dziewczyn po występie.

Rozmowa z Leną Rogowską

Więcej informacji o projekcie: www.praktycy.org

Multimedia