Przejdź do menu głównego | Przejdź do treści | Przejdź do wyboru wielkości czcionki | Przejdź do mapy strony | Przejdź do osób | Przejdź do wiadomości | Przejdź do wydarzeń | Przejdź do instytucji | Przejdź do wyszukiwarki wydarzeń |

Miasto Stołeczne Warszawa

Dziesiątki miejsc na poranne spacery
LAUREAT WARSZAWSKIEJ NAGRODY EDUKACJI KULTURALNEJ 2011 - Grand Prix - instytucje kultury – „Muzeum na wynos”
 \
'Takeaway Museum' / 'Muzeum na wynos'
Autorzy projektu:
Katarzyna Rokosz, Anna Knapek, Beata Nessel–Łukasik / Muzeum Narodowe / Śródmieście

Termin realizacji: 2010 /2011

Miejsce realizacji: Warszawa

Adresaci: Dzieci i młodzież niepełnosprawna oraz zagrożona wykluczeniem społecznym

Liczba uczestników: ok. 1275 osób

Finansowanie:
MKiDN
sponsor

Realizatorzy:
Anna Knapek – archeolog i Katarzyna Rokosz – historyk sztuki,
Beata Nessel–Łukasik – doktor socjologii, historyczka sztuki. obecnie badacz przestrzeni kulturowej i społecznej.

Pierwszy krok, czyli od czego się zaczęło
Od dawna czuliśmy, że mury Muzeum stają się dla nas za ciasne, że już wykorzystaliśmy wszystkie możliwości działania, jakie dają przestrzenie galerii i wystaw. Pragnęliśmy pójść dalej, szukać nowych odbiorców. Myśleliśmy o tych, którzy nie mają szansy dotarcia do Muzeum, poczucia klimatu muzealnych sal, obcowania z oryginalnym dziełem sztuki. Takich potencjalnych odbiorców jest bardzo wielu. Ze szkół specjalnych, szpitali dziecięcych, ośrodków opiekuńczych nie wychodzi się do placówek kulturalnych. Zatem placówka kulturalna - Muzeum Narodowe w Warszawie, podjęła decyzję o wyruszeniu w drogę. Układając założenia projektu, nie wiedzieliśmy dokąd nas to zaprowadzi, ale przeczuwaliśmy, że to fascynująca wyprawa. Dobrze wiedzieliśmy, że chcemy ze sobą zabrać kawałek Muzeum i to, co w galeriach się dzieje! Z oferty Działu Edukacji wybraliśmy zajęcia pozwalające pokazać naszym nowym odbiorcom, czym jest muzeum sztuki, jakie ma kolekcje, jak wygląda warsztat pracy artysty oraz jak można interpretować dzieła sztuki. Potrzebna była pomoc specjalistów. Zaprosiliśmy projektantów ze Studia Rygalik do współpracy. Zadaniem projektantów było wymyślenie opakowania – architektury do przenoszenia treści warsztatów. Tak powstały cztery mobilne lekcje muzealne: Muzeum. Zrób to sam!, Zabawa w detektywa, Tajemnice archeologii oraz W pracowni malarza.

Cele:
Poszerzenie kręgu odbiorców o grupy dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz ze środowisk zagrożonych wykluczeniem społecznym.

Rezultaty:
85 warsztatów w warszawskich szkołach specjalnych, ośrodkach rehabilitacji, szpitalach, świetlicach socjoterapeutycznych i warsztatach terapii zajęciowej.
Projekt spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem grupy docelowej (zarówno dzieci, jak i opiekunów). Kilka grup po tym jak gościły Muzeum u siebie zdecydowało się na wyprawę do Muzeum. Dzięki realizacji projektu Muzeum na wynos edukatorzy Muzeum Narodowego w Warszawie zdobyli doświadczenie w pracy z osobami niepełnosprawnymi, które do dziś wykorzystują w swojej codziennej pracy w galeriach Muzeum.

Oryginalność koncepcji
Oryginalność koncepcji polega na opuszczeniu przez Muzeum własnych murów, aby dotrzeć do osób mających utrudniony dostęp do kultury. Ważnym założeniem projektu było nie tworzenie nowych warsztatów na potrzeby projektu, lecz przeformułowanie zajęć prowadzonych w galeriach na wersję „na wynos” oraz to, że nasze zajęcia były bezpłatne dla uczestników.

Umiejętności uczestników
Uczestnicy zajęć poznawali metody pracy archeologa, historyka sztuki, kustosza i malarza.
Warsztatowy charakter spotkań pozwolił dzieciom i młodzieży zdobywaną wiedzę od razu zastosować w praktyce. Podczas zajęć W pracowni malarza samodzielnie robiliśmy farby. Poznając Tajemnice archeologii prowadziliśmy wykopaliska. Odczytywanie ukrytych treści obrazu ćwiczyliśmy podczas Zabawy w detektywa. Muzeum. Zrób to sam! umożliwiło nam poczucie się jak prawdziwy kustosz przygotowujący wystawę.

Co było najtrudniejsze?
Najtrudniejszym elementem projektu był etap przygotowywania warsztatów i pomocy dydaktycznych. Zajęcia mieliśmy prowadzić w nieznanej nam przestrzeni. Wiek adresatów zajęć (3-18 lat) również stanowił ogromne wyzwanie. Scenariusze zajęć, a co za tym idzie zestawy dydaktyczne, musiały być zaprojektowane tak, aby umożliwiały przeprowadzenie ciekawych warsztatów na różnym poziomie merytorycznym oraz aby można było zaadoptować je do każdej przestrzeni bez względu na jej rozmiar i wyposażenie.

Czego się nie spodziewaliśmy?
Największym zaskoczeniem było odkrycie jak duża jest potrzeba takich zajęć. Informacja o projekcie bardzo szybko rozeszła się nie tylko kanałami promocyjnymi MNW, lecz także „pocztą pantoflową” pomiędzy różnymi ośrodkami.

Co sprawiło nam największą radość?
Drobne gesty uczestników zajęć jak np. dobrowolna pomoc w sprzątaniu po warsztatach. Były to świetne „informacje zwrotne”, najlepsze recenzje jakie mogliśmy otrzymać.

Rozmowa z laureatką Grand Prix Warszawskiej Giełdy Programów Edukacji Kulturalnej

Chcesz poznać więcej szczegółów na temat projektu? Polecamy odwiedzenie strony: www.muzeumnawynos.mnw.art.pl


źródło: materiały organizatora

Multimedia